&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp第二百六十二章《上欧y内翰书》
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp这解释让欧y修忍俊不禁:“真是如此?你可不能如子瞻那般捏造典故,用什么宥杀来欺哄老夫。.『『ge.co”
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp这个是苏轼g的坏事儿,这娃试《刑赏忠厚之至论》的时候,写了个“赏疑从与,所以广恩也;罚疑从去,所以慎刑也。当尧之时,皋陶为士。将杀人,皋陶曰‘杀之’。尧曰‘宥之’。故天下畏皋陶执法之坚,而乐尧用刑之宽。”
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp这典故把欧y修和梅尧臣两个考官都整懵了,两老头讨论了一番,这——没听说过啊。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp就跟程应和史洞修不敢相信苏油能把船开翻一样。这章写得太好,俩老头都不敢相信是捏造的典故——搞不好是自己读书少呢?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp欧y修想定成第一名,梅尧臣多了个心眼,说学士要不还是稳重些吧,定成第二算了,万一这典故不是真的,置为第一难免笑话。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp欧y修也害怕这篇是自己学生曾巩写出来的,就同意了梅尧臣的意见。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp众人都是大笑,苏油笑道:“理工之学最重实证,这在二林部矿区是得到了验证的。”
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp梅尧臣是个g瘦老头,病恹恹的,今日苏家人到来,他才过来与大家见面,声音低细:“明润不可过于菲薄,章事业,讲究当仁不让于师。此次你们南来,我看所有诗里边,当属‘化羽披霞锦,班仙第j俦’一句最为贵气。”
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp老头少即能诗,与苏舜钦齐名,时号“苏梅”,后又与欧y修齐名,并称“欧梅”,坛声望极高,可官运偏偏极差。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp到老才得了个尚书都官员外郎的赏赐,还是欧y修跑去官家跟前说,梅老头跟他修《五代史》《新唐书》实在辛苦,怎么都要表示一下,这样求来的。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp名义上是副总理,但是不是实职,只负责领工资,这也是大宋特se。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp这是如今坛公认的当世第一大诗人,“诗穷而后工”这句吐槽诗人千年的话,就是欧y修给老头诗集序言首先提出来的。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp能得此公一句评语,苏油出门就敢跟别人吹:老子如今也是大宋诗人了,老梅点评过的,咋地不f?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp老头真好,苏油赶紧感谢。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp接下来自然就是欧y修大包大揽,苏油明年解试,由他和老梅举荐。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp此事落实,苏油便可以找坊正帮寻找门路租房了。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp苏油敢说是来京最早的士子之一,因此可选择的地方很多。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp国子监贡院,司贡院有固定场所,礼部贡院这个最应该有场地的地方如今却还只是个构,每次解试的时候都要现找地方。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp司贡院是老张离任之前的功德之一,他仿照益州贡院,修建了一个像模像样的考试场所出来。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp一人一个号,上有瓦顶遮盖,下有横板可坐,前有小板子,连关人带当写字桌。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp虽然地方很狭小,如同苏油在可龙里养j的j笼一般,但是好歹不用官员们临时抓瞎借场所借凳子了。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp听说礼部正在和计司打官司,想将人家这个贡院据为己有。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp苏油在街对面不远寻到一个小院子,不大,有八个房间,一个小天井,一年租金八十贯铜钱。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp八十贯铜钱,一百六十贯铁钱,在眉山郊区都够起一座纱縠行苏家那样前花园后水塘的宅子了。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp在汴京,呵呵呵。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp但是这也是条件最好的一所宅子,拎包入住那种,苏油非常满意,小一挥,就这套院子,少爷包了。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp这是优质资源,除了自己一家人考试用,到时候还可以用来做人情。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp到现在,事情基本算是安定了下来。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp刚刚开始顺心,烦恼又来了——龙老头摊上了大事儿。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp两头忙,老头苏家人压根都没有见着,只知道刚开始的时候,事情还算进展顺利。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp老头诣阙,呈所著书百馀卷,上赐五品f及金帛。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp接着,诏下两制看详。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp然后事情就急转直下。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp彦博已经去相,到了洛y。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp同知通进银台司兼门下封驳事何郯,封还诏书,拒绝执行。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp翰林学士欧y修、知制诰刘敞等,劾昌期异端害道,不宜推奖。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp龙老头自诣登闻鼓院,还纳所赐,朝廷沸然。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp然而时议汹汹,似乎还有扩大之势。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp台谏言辞尤为激烈——乞令益州毁弃所刻本,龙昌期当伏少正卯之诛!
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp苏油闻之大惊,立刻求见欧y修,然而欧y修不见他,让人传话:此乃大义之争,龙昌期虽年近九十,然菲薄周公,这是不可理喻的。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp明润你还小,不当牵涉其,安心读书,准备考试过解,为朝廷效力,才是你的正事儿。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp苏油只好悻悻回家回家,想来想去,还是提起笔来,给欧y修写了一封长信——未能免俗,继堂哥之后,他也来了一篇《上欧y内翰书》。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp“内翰执事:
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp近闻阙下,台谏有请诛昌期之声,油殊以为非智。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp儒者从丘,丘乃受教于李聃,继崇周之礼统。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp始于存养孝悌之元l,终于化育参赞之德绪;行用于日常,治平于天下,固其盛德矣。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp时移战国,孟轲出焉,亲亲而行仁。曰良知,曰良能,以x为善。崇尧舜之道,翼教民于顺,盖一变也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp再至荀卿,明王道,分天人,以x为恶。以隆礼尊贤而王,以重法ai民而霸。言导君以仁,齐民以律,盖又一变矣。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp是春秋而下两百年,儒已变也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp然变皆有因,何哉?以世间固有万世不易之理,天下固无万世不易之人也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp天见其明,地见其光,君子贵其全。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp故诸经以《易》为首,得无由哉?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp教之由,或为教化之设。所为敷变,从俗而已。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp昌期之说,以释间儒,盖其可诛之因乎?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp油请疑之:今有大理一国,八府四郡,其境愈于西夏,而人口倍之。然不为皇宋患者,何也?是其国之俗,崇佛而好儒也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp则昌期之说,非为杜妄,实有秉之以治一国者。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp效验于前,此油不解其一也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp宇内环视,皇宋所接者:曰辽,曰西夏,曰吐蕃,曰大理,曰安南。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp其间盖有西南蛮,诸羌杂居焉。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp与宋无战史者,唯大理一国而已。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp今置昌期于鼎镬,固易事耳,然使友邦无疑,则至难哉!
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp诛效验有持其人,远不战之邦其心,此油不解之二也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp甚有议毁灭编者,油再请疑之。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp昌期之说,于大理已成圭臬,纵然毁于宋境,能灭其说乎?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp其所著述,《西南图志》尤丰,盖百卷有奇,敢曰无用乎?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp行必无效之事,焚可待用之书,无得而失大,遗笑于外邦。敢问何功可致,何智可称哉?此油不解其也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp或曰昌期诋周公,盖其可诛之由,油请再疑之。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp王莽篡前,杀己y长二子,以示天下至正。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp平帝病,莽告于天,祈以身代。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp长安西反,莽怀携孺子婴,日夜祷于太庙,作《大诰》。谓必匡汉以还。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp然其后若何?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp当是时,天下儒者共推莽。请加九锡之书,至近五十万。士庶公卿,皆以为贤。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp油y读史,每以其窃国为恨,而以士庶公卿为愚。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp及待长成,自问当斯时也,何由辩周公之贤,而纠莽之j?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp此油不解其四也。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp然此h昌期曾为解之——使世无周公,则亦无莽。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp油以为至论,皇宋叚祥,正盈朝野,此无劳周公之时,而不可y莽之世也。祈内翰善思之。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp另启:事已动摇圣听,油惧有小人后踵,不以公为忠,但以僭妄非公,h导人主而去公者,窃为内翰忧之。
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp祖宗制度,不以字罪人。此深远之虑计,奈何以一昌期而毁之哉?
&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp&a;nbsp油愚,顿首。”
章节为网友上传,如有侵权请联系我们删除。